एउटा भाइरल कविता: एसिड र माया

ठिकै छ, हजुरले तेजाब हान्नु भो सक्यो

अब गल्ती पनि भनिदिनु, हजुरको प्रपोज मेरो इग्नोर,

वस यही गल्ती ??

उडाइ दियो मेरो रुप,
गल्ती शायद मेरो थियौँ 
हजुरको माया बुझ्न सकिन। 

यति धेरै माया रहेछ हजुरको तर मैले बुझ्न सकेको रहेनछ,
म अब मेरो आफ्नै गल्ती स्विकार्छु। 

के हजुरले अब मलाई अपनाउनु हुन्छ ?
के अब हजुरले आफ्नो बनाउनु हुन्छ ?

के अब हजुरले मेरो अनुहारलाई सजाउनु हुन्छ ?

जहाँ फोका नै फोका उठेको छ।

मेरो आखामा आँखा जुधाएर हेर्न सक्नु हुन्छ ?

जुन आँखा भित्र पसिसकेको छ।

बढाउनुस हजुरको औंलाहरु मेरो गालामा

जहाँ छालाहरुबाट पानी निक्लीरहेको छ।

शायद हजुरले त्यो गर्न सक्नु हुन्छ।

हजुरको माया त सत्य हो नि हैन ?

ठिकै छ एउटा कुरा भन्दिनुन प्लिज,
तेजाब हान्ने आइडिया कसरी आयो?
कसैले हजुरलाई सिकाउनु भा’को हो?
या हजुरको मनमा आफै आ’को ?

अब हजुरले कस्तो महसुस गर्दै हुनुहुन्छ मेरो अनुहार जलाएर ?
गर्ब ? या बहादुरी ?

हजुरलाई थाहा होला सिरिप मेरो अनुहार जलेको छ

शरीर अझै बाकी छ

एक सल्लाह दिन्छु हजुरलाई

एक तेजाबको ताल बनाउनु,

अनि त्यसमा मलाई धकेलीदिनु,
जब म पुरै जल्छ,

अनि हजुरको माया झनै गहिरो अनि सत्य हुन्छ।

तर एक प्राथना गर्छु….
अर्को जुनिमा म हजुरको छोरी भएर जन्मिनु पाम।
अनि फेरि हजुर जस्तै पागल प्रेमी पाइयोस।

बल्ल हजुरलाई रिलाइज हुन्छ,

हजुरको कारणले मलाई अनि मेरो परिवारलाई कति दुखित बना’को छ भनेर।

मेरो पुरै जिन्दगी बर्बाद बनायौ होइन ?