#COVID19जम्मा संक्रमितमृत्युहाल बिरामीहरुनिको भएका
विश्व9557195920415392524886168281559
नेपाल26764419653861261818
अहिले साउन महिना । यो महिनाको सुरुवातसँगै मन्दिर जाने भक्तजनको संख्यामा उल्लेख्य वृद्धि हुन्छ र यस्तो क्रम कार्तिक–मङ्सिर महिनासम्म रहन्छ । उसो त बाह्रै महिना नियमित मन्दिर जाने मानिसहरू पनि समाजमा प्रशस्तै छन् । एकप्रकारको असीम आनन्द वा भनौं शान्ति प्राप्त हुने भएकाले मानिसहरू मन्दिर जान्छन् । मन्दिरप्रति नेपालीहरूको आस्था निकै गहिरो छ ।'मन्दिर' को अर्थ हुन्छ, मनबाट टाढा कुनै स्थान । त्यसो त मन्दिरको शाब्दिक अर्थ घर पनि हुन्छ । सामान्यतः मन्दिरलाई नै बुझाउने भए पनि देवालय, शिवालय, रामद्वारा, गुरुद्वारा, जिनालय आदिको अर्थ फरक फरक हुन्छ । अझ अचम्म त अंग्रेजीमा 'टेम्पल' भनिने शब्दले मन्दिरको अर्थ वहन गर्दैन ।हिजोआज मन्दिर जाने संस्कारमा पनि परिवर्तन देखा परेको छ । घरनजिकै मन्दिर हुन्छ तर बाहिरैबाट यसो हात जोडेर बाटो लाग्ने, मन्दिरभित्र नछिर्ने प्रचलन बढेको छ । यति गरेपछि आफ्नो कर्तव्य पूरा हुन्छ भनी ठान्नेहरूको संख्या बढ्दो छ । उनीहरूको भनाइ हुने गर्छ, मनमा श्रद्धा हुनुपर्छ । मन्दिर गइरहनुपर्छ भन्ने छैन ।हुन त व्यस्तताका कारण सधैँ मन्दिर जाने फुर्सद पनि आजका मानिसलाई हुँदैन । तर यसो भन्दैमा मन्दिर निर्माण गर्नु तथा मन्दिर जानुका पछाडि जुन रहस्य लुकेको छ त्यसलाई अनि अध्यात्मको मर्मलाई बेवास्ता गर्नु राम्रो होइन । वास्तविकता के छ भने मन्दिरले हामीलाई हरेक प्रकारको संकटबाट बचाउँछ । हरेक दिन मन्दिर जानुका अनेकौं लाभ छन् । केकस्ता छन् त ती कुरा ?आकस्मिक दुर्घटनाप्रतिदिन मन्दिर जाने हो भने जीवनमा आइलाग्ने आकस्मिक दुर्घटनाबाट जोगिन सकिन्छ । कसैले हत्या गर्ला कि भन्ने डर रहँदैन । मनमा कहिल्यै पनि आत्महत्या गर्ने विचार उत्पन्न हुँदैन । जीवन शान्त तवरले बित्छ ।भूतप्रेतको डरनियमित मन्दिर जाने व्यक्तिको मनमा सकारात्मकता एवं आध्यात्मिक बल प्रचूर मात्रामा हुन्छ । यसका कारण भूत, प्रेत, पिचास, मसान, मुर्कुट्टाजस्ता नकारात्मक ऊर्जा त्यस्ता व्यक्तिबाट टाढै रहन्छन् । मन्दिर गएका कारण उसको जीवन भयमुक्त बन्दछ ।ग्रह बाधानियमित मन्दिर जाने मानिसलाई कुनै पनि प्रकारको ग्रह एवं नक्षत्रको नकारात्मक असर पर्दैन । ग्रहबाधाबाट मुक्त भइन्छ । साढेसाती शनिदशा, मंगल दोष, राहुको महादशाजस्ता कुनै पनि दशाले रौँसम्म झार्न सक्दैनन् ।रोग वा बिरामी हुने डरनियमित नियमपूर्वक मन्दिर जाने मानिसलाई कुनै पनि प्रकारको रोग तथा बिरामी हुने डर रहँदैन । त्यस्ता व्यक्ति व्रत, उपवास, यम, नियम आदि पालन गर्ने हुन्छन् । उनीहरूको आहारविहार पनि सन्तुलित हुन्छ । तसर्थ यस प्रकारका व्यक्ति हरेक प्रकारका रोगबाट टाढा रहन्छन् ।शोक वा दुःखमन्दिर जाने बानीले मानिसमा विश्वास एवं आत्मबलको सञ्चार हुन्छ जसका कारण मनमा कुनै पनि प्रकारको शोकसुर्ता रहँदैन । उसमा हरेक अवस्थामा समभावमा रहनसक्ने शक्तिको विकास हुन्छ । हरेक परिस्थिति उसका लागि सामान्य बन्ने हुँदा ऊ कहिल्यै पनि शोकमा पर्दैन ।अड्डा, अदालत, जेलको झमेलानियमित मन्दिर जाने मानिसमा कुन सही र कुन गलत भनेर छुट्याउन सक्ने क्षमता विकास हुन्छ । ऊ कुनै पनि प्रकारको फाल्तु झगडामा फस्दैन । ऊ आफ्नै सोझो बाटोमा हिँड्ने भएकाले कुनै पनि प्रकारको झैझमेला एवं मुद्दामामिलामा फस्दैन ।तन्त्र, मारण, मोहन, उच्चाटन आदि भयमन्दिर जाने व्यक्तिलाई कुनै पनि शत्रुले गरेको तन्त्र, मन्त्र, मारण, मोहन, उच्चाटनजस्ता आसुरी विद्याको प्रभावले छुँदैन । एक मात्र ईश्वरप्रति श्रद्धाभाव राखेर मन्दिर जाने व्यक्तिलाई कुनै पनि नकारात्मकताले छुन सक्दैन । उसमा अन्धविश्वास रहन पाउँदैन तसर्थ कुनै पनि अन्धविश्वासपूर्ण विद्याले उसको दृढ मनलाई कमजोर तुल्याउन सक्दैन ।ऋणमुक्तिप्रतिदिन मन्दिर जाने व्यक्तिको जीवनमा कहिल्यै पनि संकट आउँदैन र ऊ ऋणमा पनि डुब्दैन । सानातिना ऋण भइहाले पनि त्यसले कुनै फरक पार्दैन । ऋण लिनुअघि सोच्ने शक्तिको विकास हुन्छ भने धेरैजसो त ऋण लिनुपर्ने अवस्था नै सिर्जना हुँदैन ।रोजगारबेरोजगार मानिस नियमित मन्दिर जान सुरु गर्‍यो भने उसले केही दिनमै भरपर्दो रोजगारी पाइहाल्छ । मन्दिर नियमित जाने व्यक्तिलाई यस्तो समस्या कहिल्यै आउँदैन पनि । मनमा कुनै पनि प्रकारको बोझ नलिई हरेक काम ईश्वरप्रति नै समर्पण गरेर कर्म गर्ने भएकाले यस्ता व्यक्तिले बेरोजगार बसिरहनु पर्दैन । सृष्टिले नै उसका लागि काम गर्ने वातावरण सिर्जना गराइदिन्छ ।चिन्ता एवं तनावआम मानिसमा अनावश्यक भयका कारण चिन्ता तथा तनाव सिर्जना हुन्छ । तनावपूर्ण अवस्थामा बसेकै कारण उसलाई गम्भीर किसिमका रोगले आक्रमण गर्नसक्छन् । नियमित मन्दिर जाने मानिसमा त्यस्तो प्रकारका कुनै डर नहुने भएकाले उसको मन सदा प्रसन्न एवं तनावरहित हुन्छ ।घरझगडाप्रत्येक दिन मन्दिर जाने मानिसको मन मस्तिष्कमा चिन्ता, क्रोध एवं कलहको बीउ बाँकी रहँदैन । उसले घरमा समेत खुसियाली छर्दछ । उसको समझदारीका कारण घरका हरेक सदस्यमा पनि आपसी मिलाप एवं परस्परमा प्रेमभाव विद्यमान हुन्छ । फलस्वरुप घरझगडा हुने डर बाँकी रहँदैन ।माथि भनिएका कुरा पूरा हुन्छन् त ?मन्दिरमा शिखर वा गुम्बज हुन्छन् । गुम्बजमा टकराएर ऊर्जा एवं ध्वनि तरंग मानिसमाथि पर्दछ यस्ता परावर्तित तरंग मानव शरीरको आवृत्ति बनाइराख्न सहायक हुन्छन् । यसरी मानिसको शरीरले क्रमशः मन्दिरको भित्री वातावरणसँग सामञ्जस्य स्थापित गर्दछ । यसबाट मानिसले असीम सुखको अनुभव गर्दछ । पहिले स्थापना गरिएका हरेक मन्दिरहरू पृथ्वीका धनात्मक ऊर्जाका केन्द्र हुन् ।प्राचीन मन्दिरहरू आकाशीय ऊर्जाका केन्द्रमा स्थापित छन् । यस्ता धनात्मक ऊर्जा केन्द्र भएका मन्दिरमा खाली खुट्टा जाँदा मानिसको शरीरमा एक किसिमको ऊर्जाको प्रवाह चल्न थाल्छ । उक्त व्यक्ति जब मूर्तिका अगाडि हात जोड्छ उसको शरीरमा ऊर्जा चक्र चलायमान हुनथाल्छ ।जब व्यक्ति मूर्तिका अगाडि शिर निहुराउँछ तब मूर्तिबाट परावर्तित हुने आकाशीय तरंग उसको मस्तिष्कमा पर्छ र मस्तिष्कस्थित आज्ञा चक्रमा असर पार्छ । यसबाट शान्ति प्राप्त हुन्छ भने मनमा सकारात्मक विचार पैदा हुन्छ । दुःखपीडा निवारण हुन्छ अनि भविष्य पनि उज्ज्वल हुन्छ । नांगो खुट्टा भुइँमा हिँड्नाले पाइतालाको पोइन्टमा दबाब पर्छ र ब्लड प्रेसर नियन्त्रित हुन्छ ।मन्दिरमा प्रवेश गर्नुअघि नुहाउनु त छँदै छ, शरीर एवं इन्द्रिय शुद्ध बनाउनका लागि आचमन गर्नुपर्छ । आचमन ३ पटक गर्नुपर्छ । आचमन गर्नाले शरीर तथा मन शुद्ध हुन्छ ।पूजा एक प्रकारको रासायनिक क्रिया हो । यसबाट मन्दिरको भित्री वातावरणमा 'पीएच भ्यालु' कम हुन्छ, जसबाट मानिसको 'पीएच भ्यालु' मा असर पर्छ । यो आयोनिक क्रिया हो जसले शारीरिक रसायनलाई बदलिदिन्छ । यो क्रियाले अनेकौं प्रकारको रोग ठीक बनाउँछ । यो क्रिया औषधि खुवाएर पनि गराउन सकिन्छ, मन्दिर जानाले यो स्वतः हुन्छ ।प्रार्थनामा अद्भुत शक्ति हुन्छ । प्रार्थना गर्ने व्यक्ति इथरको माध्यमबाट ईश्वरसम्म पुग्न सक्छ । मानसिक वा वाचिक प्रार्थनाको ध्वनि आकाशसम्म पुग्दछ । प्रार्थना सच्चा, निष्कपट एवं सकारात्मक छ भने प्रकृतिले नै इच्छित कुरा पूरा गरिदिन्छ । अर्को कुरा प्रार्थना गर्नाले मनमा विश्वास एवं सकारात्मकताको भाव जागृत हुन्छ, जसले जीवनको विकास एवं सफलतामा महत्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गर्दछ ।प्रतिदिन मन्दिर गएर निधारमा टीका लगाइन्छ । चन्दनको टीका लगाउनाले शान्तिको अनुभव हुन्छ, एकाग्रता वृद्धि हुन्छ । यसबाट प्रचूर आध्यात्मिक लाभसमेत प्राप्त हुन्छ ।मन्दिरमा बज्ने घन्टले मानिसको मन एवं मस्तिष्कलाई हिलिङ गर्छ । शोधकर्ताहरूका अनुसार मन्दिरको घन्टको एकपटकको ध्वनि मानिसको कानमा ७ सेकेन्डसम्म गुन्जिरहन्छ । यसबाट मन एवं मस्तिष्कमा ऊर्जाको सञ्चार हुन्छ । मस्तिष्कमा असीम शान्ति फैलन्छ । शरीरको इनर्जी लेभल वृद्धि हुन्छ । शारीरिक एवं आत्मिक शान्तिका कारण शक्तिमा बढोत्तरी हुन्छ ।मन्दिरमा हात जोडेर उभिने गरिन्छ । यसो गर्दा फोक्सो तथा मुटुलाई फाइदा पुग्छ । यसबाट रोगप्रतिरोधक शक्तिको विकास हुन्छ । हत्केला तथा औंलामा विद्यमान त्यस्ता विन्दुहरूमा दबाब पर्छ जुन शरीरका हरेक अंगसँग जोडिएका हुन्छन्, जसबाट ती अंगहरूमा शक्तिको सञ्चार हुन्छ ।मन्दिरको वातावरण सुगन्धित हुन्छ । यस्तो वातावरणले मन तथा मस्तिष्कमा शान्ति प्रदान गर्छ । यस्तो वातावरणमा व्याक्टेरिया रहन सक्दैन, भाइरल इन्फेक्सन हुने खतरा कम हुन्छ किनभने मन्दिरको धूवाँमा कपूर बालिएको हुन्छ । कतिपय व्याक्टेरिया त शंख एवं घन्टको आवाजबाट नै नष्ट हुन्छन् ।हरेक दिन मन्दिर जाने व्यक्तिमा तनाव, चिन्ता, अवसाद एवं मानसिक रोग हुँदैन । तर यसका लागि मन्दिर गएर हात जोडेर मात्र पुग्दैन । नियमपूर्वक प्रार्थना, पूजा वा जपपाठ गर्नुपर्छ । मन्दिर गएर उभिने अनि जे मनमा आयो सोही कुरा बडबडाउँदै फर्कने गर्नाले कुनै पनि किसिमको लाभ प्राप्त हुँदैन ।

नियमित मन्दिर जाँदा के हुन्छ, जान्न चाहनुहुन्छ ?

अहिले साउन महिना । यो महिनाको सुरुवातसँगै मन्दिर जाने भक्तजनको संख्यामा उल्लेख्य वृद्धि हुन्छ र यस्तो क्रम कार्तिक–मङ्सिर महिनासम्म रहन्छ । उसो त बाह्रै महिना नियमित मन्दिर जाने मानिसहरू पनि समाजमा प्रशस्तै छन् । एकप्रकारको असीम आनन्द वा भनौं शान्ति प्राप्त हुने भएकाले मानिसहरू मन्दिर जान्छन् । मन्दिरप्रति नेपालीहरूको आस्था निकै गहिरो छ ।

‘मन्दिर’ को अर्थ हुन्छ, मनबाट टाढा कुनै स्थान । त्यसो त मन्दिरको शाब्दिक अर्थ घर पनि हुन्छ । सामान्यतः मन्दिरलाई नै बुझाउने भए पनि देवालय, शिवालय, रामद्वारा, गुरुद्वारा, जिनालय आदिको अर्थ फरक फरक हुन्छ । अझ अचम्म त अंग्रेजीमा ‘टेम्पल’ भनिने शब्दले मन्दिरको अर्थ वहन गर्दैन ।

हिजोआज मन्दिर जाने संस्कारमा पनि परिवर्तन देखा परेको छ । घरनजिकै मन्दिर हुन्छ तर बाहिरैबाट यसो हात जोडेर बाटो लाग्ने, मन्दिरभित्र नछिर्ने प्रचलन बढेको छ । यति गरेपछि आफ्नो कर्तव्य पूरा हुन्छ भनी ठान्नेहरूको संख्या बढ्दो छ । उनीहरूको भनाइ हुने गर्छ, मनमा श्रद्धा हुनुपर्छ । मन्दिर गइरहनुपर्छ भन्ने छैन ।

हुन त व्यस्तताका कारण सधैँ मन्दिर जाने फुर्सद पनि आजका मानिसलाई हुँदैन । तर यसो भन्दैमा मन्दिर निर्माण गर्नु तथा मन्दिर जानुका पछाडि जुन रहस्य लुकेको छ त्यसलाई अनि अध्यात्मको मर्मलाई बेवास्ता गर्नु राम्रो होइन । वास्तविकता के छ भने मन्दिरले हामीलाई हरेक प्रकारको संकटबाट बचाउँछ । हरेक दिन मन्दिर जानुका अनेकौं लाभ छन् । केकस्ता छन् त ती कुरा ?

आकस्मिक दुर्घटना

प्रतिदिन मन्दिर जाने हो भने जीवनमा आइलाग्ने आकस्मिक दुर्घटनाबाट जोगिन सकिन्छ । कसैले हत्या गर्ला कि भन्ने डर रहँदैन । मनमा कहिल्यै पनि आत्महत्या गर्ने विचार उत्पन्न हुँदैन । जीवन शान्त तवरले बित्छ ।

भूतप्रेतको डर

नियमित मन्दिर जाने व्यक्तिको मनमा सकारात्मकता एवं आध्यात्मिक बल प्रचूर मात्रामा हुन्छ । यसका कारण भूत, प्रेत, पिचास, मसान, मुर्कुट्टाजस्ता नकारात्मक ऊर्जा त्यस्ता व्यक्तिबाट टाढै रहन्छन् । मन्दिर गएका कारण उसको जीवन भयमुक्त बन्दछ ।

ग्रह बाधा

नियमित मन्दिर जाने मानिसलाई कुनै पनि प्रकारको ग्रह एवं नक्षत्रको नकारात्मक असर पर्दैन । ग्रहबाधाबाट मुक्त भइन्छ । साढेसाती शनिदशा, मंगल दोष, राहुको महादशाजस्ता कुनै पनि दशाले रौँसम्म झार्न सक्दैनन् ।

रोग वा बिरामी हुने डर

नियमित नियमपूर्वक मन्दिर जाने मानिसलाई कुनै पनि प्रकारको रोग तथा बिरामी हुने डर रहँदैन । त्यस्ता व्यक्ति व्रत, उपवास, यम, नियम आदि पालन गर्ने हुन्छन् । उनीहरूको आहारविहार पनि सन्तुलित हुन्छ । तसर्थ यस प्रकारका व्यक्ति हरेक प्रकारका रोगबाट टाढा रहन्छन् ।

शोक वा दुःख

मन्दिर जाने बानीले मानिसमा विश्वास एवं आत्मबलको सञ्चार हुन्छ जसका कारण मनमा कुनै पनि प्रकारको शोकसुर्ता रहँदैन । उसमा हरेक अवस्थामा समभावमा रहनसक्ने शक्तिको विकास हुन्छ । हरेक परिस्थिति उसका लागि सामान्य बन्ने हुँदा ऊ कहिल्यै पनि शोकमा पर्दैन ।

अड्डा, अदालत, जेलको झमेला

नियमित मन्दिर जाने मानिसमा कुन सही र कुन गलत भनेर छुट्याउन सक्ने क्षमता विकास हुन्छ । ऊ कुनै पनि प्रकारको फाल्तु झगडामा फस्दैन । ऊ आफ्नै सोझो बाटोमा हिँड्ने भएकाले कुनै पनि प्रकारको झैझमेला एवं मुद्दामामिलामा फस्दैन ।

तन्त्र, मारण, मोहन, उच्चाटन आदि भय

मन्दिर जाने व्यक्तिलाई कुनै पनि शत्रुले गरेको तन्त्र, मन्त्र, मारण, मोहन, उच्चाटनजस्ता आसुरी विद्याको प्रभावले छुँदैन । एक मात्र ईश्वरप्रति श्रद्धाभाव राखेर मन्दिर जाने व्यक्तिलाई कुनै पनि नकारात्मकताले छुन सक्दैन । उसमा अन्धविश्वास रहन पाउँदैन तसर्थ कुनै पनि अन्धविश्वासपूर्ण विद्याले उसको दृढ मनलाई कमजोर तुल्याउन सक्दैन ।

ऋणमुक्ति

प्रतिदिन मन्दिर जाने व्यक्तिको जीवनमा कहिल्यै पनि संकट आउँदैन र ऊ ऋणमा पनि डुब्दैन । सानातिना ऋण भइहाले पनि त्यसले कुनै फरक पार्दैन । ऋण लिनुअघि सोच्ने शक्तिको विकास हुन्छ भने धेरैजसो त ऋण लिनुपर्ने अवस्था नै सिर्जना हुँदैन ।

रोजगार

बेरोजगार मानिस नियमित मन्दिर जान सुरु गर्‍यो भने उसले केही दिनमै भरपर्दो रोजगारी पाइहाल्छ । मन्दिर नियमित जाने व्यक्तिलाई यस्तो समस्या कहिल्यै आउँदैन पनि । मनमा कुनै पनि प्रकारको बोझ नलिई हरेक काम ईश्वरप्रति नै समर्पण गरेर कर्म गर्ने भएकाले यस्ता व्यक्तिले बेरोजगार बसिरहनु पर्दैन । सृष्टिले नै उसका लागि काम गर्ने वातावरण सिर्जना गराइदिन्छ ।

चिन्ता एवं तनाव

आम मानिसमा अनावश्यक भयका कारण चिन्ता तथा तनाव सिर्जना हुन्छ । तनावपूर्ण अवस्थामा बसेकै कारण उसलाई गम्भीर किसिमका रोगले आक्रमण गर्नसक्छन् । नियमित मन्दिर जाने मानिसमा त्यस्तो प्रकारका कुनै डर नहुने भएकाले उसको मन सदा प्रसन्न एवं तनावरहित हुन्छ ।

घरझगडा

प्रत्येक दिन मन्दिर जाने मानिसको मन मस्तिष्कमा चिन्ता, क्रोध एवं कलहको बीउ बाँकी रहँदैन । उसले घरमा समेत खुसियाली छर्दछ । उसको समझदारीका कारण घरका हरेक सदस्यमा पनि आपसी मिलाप एवं परस्परमा प्रेमभाव विद्यमान हुन्छ । फलस्वरुप घरझगडा हुने डर बाँकी रहँदैन ।

माथि भनिएका कुरा पूरा हुन्छन् त ?

मन्दिरमा शिखर वा गुम्बज हुन्छन् । गुम्बजमा टकराएर ऊर्जा एवं ध्वनि तरंग मानिसमाथि पर्दछ यस्ता परावर्तित तरंग मानव शरीरको आवृत्ति बनाइराख्न सहायक हुन्छन् । यसरी मानिसको शरीरले क्रमशः मन्दिरको भित्री वातावरणसँग सामञ्जस्य स्थापित गर्दछ । यसबाट मानिसले असीम सुखको अनुभव गर्दछ । पहिले स्थापना गरिएका हरेक मन्दिरहरू पृथ्वीका धनात्मक ऊर्जाका केन्द्र हुन् ।

प्राचीन मन्दिरहरू आकाशीय ऊर्जाका केन्द्रमा स्थापित छन् । यस्ता धनात्मक ऊर्जा केन्द्र भएका मन्दिरमा खाली खुट्टा जाँदा मानिसको शरीरमा एक किसिमको ऊर्जाको प्रवाह चल्न थाल्छ । उक्त व्यक्ति जब मूर्तिका अगाडि हात जोड्छ उसको शरीरमा ऊर्जा चक्र चलायमान हुनथाल्छ ।

जब व्यक्ति मूर्तिका अगाडि शिर निहुराउँछ तब मूर्तिबाट परावर्तित हुने आकाशीय तरंग उसको मस्तिष्कमा पर्छ र मस्तिष्कस्थित आज्ञा चक्रमा असर पार्छ । यसबाट शान्ति प्राप्त हुन्छ भने मनमा सकारात्मक विचार पैदा हुन्छ । दुःखपीडा निवारण हुन्छ अनि भविष्य पनि उज्ज्वल हुन्छ । नांगो खुट्टा भुइँमा हिँड्नाले पाइतालाको पोइन्टमा दबाब पर्छ र ब्लड प्रेसर नियन्त्रित हुन्छ ।

मन्दिरमा प्रवेश गर्नुअघि नुहाउनु त छँदै छ, शरीर एवं इन्द्रिय शुद्ध बनाउनका लागि आचमन गर्नुपर्छ । आचमन ३ पटक गर्नुपर्छ । आचमन गर्नाले शरीर तथा मन शुद्ध हुन्छ ।

पूजा एक प्रकारको रासायनिक क्रिया हो । यसबाट मन्दिरको भित्री वातावरणमा ‘पीएच भ्यालु’ कम हुन्छ, जसबाट मानिसको ‘पीएच भ्यालु’ मा असर पर्छ । यो आयोनिक क्रिया हो जसले शारीरिक रसायनलाई बदलिदिन्छ । यो क्रियाले अनेकौं प्रकारको रोग ठीक बनाउँछ । यो क्रिया औषधि खुवाएर पनि गराउन सकिन्छ, मन्दिर जानाले यो स्वतः हुन्छ ।

प्रार्थनामा अद्भुत शक्ति हुन्छ । प्रार्थना गर्ने व्यक्ति इथरको माध्यमबाट ईश्वरसम्म पुग्न सक्छ । मानसिक वा वाचिक प्रार्थनाको ध्वनि आकाशसम्म पुग्दछ । प्रार्थना सच्चा, निष्कपट एवं सकारात्मक छ भने प्रकृतिले नै इच्छित कुरा पूरा गरिदिन्छ । अर्को कुरा प्रार्थना गर्नाले मनमा विश्वास एवं सकारात्मकताको भाव जागृत हुन्छ, जसले जीवनको विकास एवं सफलतामा महत्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गर्दछ ।

प्रतिदिन मन्दिर गएर निधारमा टीका लगाइन्छ । चन्दनको टीका लगाउनाले शान्तिको अनुभव हुन्छ, एकाग्रता वृद्धि हुन्छ । यसबाट प्रचूर आध्यात्मिक लाभसमेत प्राप्त हुन्छ ।

मन्दिरमा बज्ने घन्टले मानिसको मन एवं मस्तिष्कलाई हिलिङ गर्छ । शोधकर्ताहरूका अनुसार मन्दिरको घन्टको एकपटकको ध्वनि मानिसको कानमा ७ सेकेन्डसम्म गुन्जिरहन्छ । यसबाट मन एवं मस्तिष्कमा ऊर्जाको सञ्चार हुन्छ । मस्तिष्कमा असीम शान्ति फैलन्छ । शरीरको इनर्जी लेभल वृद्धि हुन्छ । शारीरिक एवं आत्मिक शान्तिका कारण शक्तिमा बढोत्तरी हुन्छ ।

मन्दिरमा हात जोडेर उभिने गरिन्छ । यसो गर्दा फोक्सो तथा मुटुलाई फाइदा पुग्छ । यसबाट रोगप्रतिरोधक शक्तिको विकास हुन्छ । हत्केला तथा औंलामा विद्यमान त्यस्ता विन्दुहरूमा दबाब पर्छ जुन शरीरका हरेक अंगसँग जोडिएका हुन्छन्, जसबाट ती अंगहरूमा शक्तिको सञ्चार हुन्छ ।

मन्दिरको वातावरण सुगन्धित हुन्छ । यस्तो वातावरणले मन तथा मस्तिष्कमा शान्ति प्रदान गर्छ । यस्तो वातावरणमा व्याक्टेरिया रहन सक्दैन, भाइरल इन्फेक्सन हुने खतरा कम हुन्छ किनभने मन्दिरको धूवाँमा कपूर बालिएको हुन्छ । कतिपय व्याक्टेरिया त शंख एवं घन्टको आवाजबाट नै नष्ट हुन्छन् ।

हरेक दिन मन्दिर जाने व्यक्तिमा तनाव, चिन्ता, अवसाद एवं मानसिक रोग हुँदैन । तर यसका लागि मन्दिर गएर हात जोडेर मात्र पुग्दैन । नियमपूर्वक प्रार्थना, पूजा वा जपपाठ गर्नुपर्छ । मन्दिर गएर उभिने अनि जे मनमा आयो सोही कुरा बडबडाउँदै फर्कने गर्नाले कुनै पनि किसिमको लाभ प्राप्त हुँदैन ।

सम्बन्धित समाचारहरु