काठमाडाैं । बुधबार भारतको अहमदावादमा भएको भयानक विमान दुर्घटनामा कम्तीमा २४५ जनाको ज्यान गएको पुष्टि भएको छ। गुजरातका पूर्वमुख्यमन्त्रीसहित विमानका यात्रु, अहमदावादको आवासीय क्षेत्रका बासिन्दा र नजिकैको बीजे मेडिकल कलेज तथा होस्टलका विद्यार्थीहरू यो त्रासदीको सिकार भए। तर, यो भयावह दुर्घटनाबाट ४० वर्षीय बेलायती नागरिक विश्वासकुमार रमेश भने जिवित बाँच्न सफल भए।

सिट नम्बर ११ए मा बसेका विश्वासकुमारलाई दुर्घटनाको धेरै कुरा याद छैन। उनको सम्झनामा केवल एउटा ठूलो आवाज, पाइलटको काँपिरहेको स्वरमा आएको “मेडे” कल र त्यसपछि शरीरमा महसुस भएको तीव्र ताप मात्रै बाँकी छ। विमान चुँडिएको केही सेकेन्डमै आपतकालीन ढोका खुल्यो, जसले उनलाई बाहिर निस्कने अवसर दियो। रगताम्मे अवस्थामा रहेका विश्वासकुमारले आफ्ना दाजु अजयकुमार रमेश (सिट ११जे) लाई खोज्ने प्रयास गरे, तर दुखद रूपमा उनले आफ्ना दाजुलाई गुमाए।

“मलाई अझै विश्वास लागिरहेको छैन कि म कसरी बाँच्न सकेँ,” विश्वासकुमारले स्थानीय सिभिल अस्पतालको वार्ड नम्बर बी७, बेड नम्बर ११ मा उपचाररत रहँदा बताए। “मेरो दिमागमा त्यो ठूलो आवाज, धुवाँ र आगोको लप्का मात्रै घुमिरहेको छ। मैले दाजुलाई खोजेँ, तर उहाँ कतै हुनुहुन्न।”

विश्वासकुमारका अनुसार, विमान भुइँमा ठोक्किएको केही छिनमै उनी आपतकालीन ढोकाबाट बाहिर निस्कन सफल भए। वरिपरि शवहरू छरिएका थिए र धुवाँले सबैतिर अँध्यारो बनाएको थियो। उनले होस्टल परिसरमा दाजुलाई खोज्ने प्रयास गरे, तर कुनै अत्तोपत्तो पाएनन्। “त्यो क्षण सम्झिँदा म अझै काँप्छु,” उनले भने। “मलाई लाग्छ, यो कुनै चमत्कार हो कि म बाँचेँ।”

अस्पतालका अनुसार, विश्वासकुमारको शारीरिक अवस्था गम्भीर भए पनि स्थिर छ। उनको उपचार जारी छ, तर शारीरिक घाउसँगै भावनात्मक पीडाले उनलाई गहिरो रूपमा विचलित बनाएको छ। आफ्ना दाजु गुमाउनुको पीडाले उनलाई बारम्बार सताइरहेको छ। विश्वासकुमार र अजयकुमारका नातेदार धीरेन्द्रका अनुसार, दुर्घटनाअघि दाजुभाइले बिहानसँगै खाना खाएका थिए र लामो कुराकानी गरेका थिए। “उनीहरूले विमान चढ्नुअघि भनेका थिए, ‘यो यात्रा हाम्रा लागि यादगार हुनेछ।’ तर कसैलाई थाहा थिएन, यो यति दुखद रूपमा यादगार बन्नेछ,” धीरेन्द्रले भावुक हुँदै भने।

भारतीय आकाशमा भएको यो दुर्घटना देशकै सबैभन्दा भयानकमध्ये एक मानिएको छ। दुर्घटनास्थलमा उद्धारकर्मीहरू अझै पनि खोजी र उद्धार कार्यमा खटिएका छन्। भारत सरकारले दुर्घटनाको कारण पत्ता लगाउन उच्चस्तरीय अनुसन्धान सुरु गरेको छ। प्रारम्भिक अनुमानहरूमा प्राविधिक खराबी वा मानवीय त्रुटिको सम्भावना औंल्याइएको छ, तर विस्तृत विवरण आउन बाँकी छ।

अस्पतालको शय्यामा रहेका विश्वासकुमारले आफ्नो कथा सुनाउँदै भने, “म बाँच्नु मेरो दोस्रो जीवन हो। तर मेरो दाजुको अभावले मलाई सधैं पिरोल्नेछ। म चाहन्छु कि सबैले आफ्ना प्रियजनहरूसँग समय बिताऊन्, किनभने जिन्दगी कति छोटो हुन्छ, कसैलाई थाहा हुँदैन।”